7 สค. 2551

ออกจากโรงแรมพร้อมปีเตอร์ 10.00 น. taxi 245 –ปีเตอร์จ่าย จะแลกเงินที่สนามบิน เงินหมดทัวร์ลงเยอะ ทีม อบจ.สระบุรีเกือบ 30 คน  check in ประตู 9 U 17 สายการบินรอยัล บรูไน เครื่องบิน Take – off  เวลา 13.20 น.ที่นั่งสบายกว้างกว่าของการบินไทย  boing 767 จัดแถว ตามขวาง 2-3-2 ที่นั่ง 35 H  นั่งกับเนือย อุไปนั่งกับรุจิรา เปลี่ยนเครื่องบินที่บรูไน รออยู่ 2 ชม.ขึ้นเครื่อง boing 767 เหมือนเดิม ที่นั่ง 47 D เวลาที่นิวซีแลนด์เร็วกว่าไทย 5 ชม. บนเครื่องมี อาหารเย็น เน้นปลา นอนไม่ค่อยหลับ ทีวีหน้าเบาะก็เสีย ไม่ได้ดูหรือปรับไม่เป็นก็ไม่รู้

8 สค. 2551

คิโอลา ยินดีต้อนรับ ถึงโอ้คแลนด์ 09.00 น.ใช้เวลาเพียง 8 ชม.กว่าๆ รถบัส DKS2RS มารับจุดแรกขึ้นเขาชมเมืองโรโตรัว ชมปล่องภูเขาไฟอีเดน ซึ่งดับแล้ว  ได้ความรู้ว่า การบินไทย กทม. – นิวยอร์ค ขาดทุน 3,000- ล้านทั้งๆทุกเที่ยวบิน คนเต็ม แต่ขาดทุน เพราะกินน้ำมันมาก  เลยเลิกบิน จุดต่อไปสะพานข้ามอ่าวฮาร์เบอร์ และท่าเรือ มีเรือยอร์ทเป็นร้อยๆลำ ข้าวเที่ยงอาหารจีนร้านอิมพีเรียล  การ์เดนส์ ชมทะเล rotorua ดูน้ำพุร้อน บ่อโคลนเดือด แวะชม พาราไดซ์ สปริง ดูปลาเทร้าธรรมชาติ นับหมื่นตัวมาวางไข่  ข้าวเย็นบุปเฟ่ต์ พร้อมการแสดงเผ่าเมารี่ การทักทาย ใช้จมูกแตะจมูก นอนโรงแรม sudima hotel (lake rotorua) มีเด็กนักเรียนไทย มาทำงานอยู่ที่ห้องอาหารด้วย

9 สค.2551

เช้าอากาศหนาวมาก บุปเฟ่ต์โรงแรม นั่งรถเลียบแม่น้ำไวกาโต ไปดูโชว์ตัดขนแกะที่Agrodome บรรยากาศโดยรวม ดีกว่าออสเตรเลีย นั่งรถต่อ กินข้าวเที่ยง ร้าน big apple เป็น อาหารทั่วไปแบบบุปเฟ่ต์ แล้วแวะเที่ยวถ้ำ waitomo caves ดูหินงอก หินย้อย ลงเรือ ดูหนอนเรืองแสง glow worm ซึ่งจะทำรังอยู่บนเพดานถ้ำ แล้วนั่งรถต่ออีก 2 ชม.ถึง Auckland airport นั่งเครื่อง boing 737 นิวซีแลนด์ แอร์ไลน์ เกือบสอง ชม.ไปลง ไคร้ส์เชิร์ช มีกาแฟแก้วใหญ่ บริการบนเครื่องพร้อมขนม พักที่ Grand chancellor hotel โรงแรม ห้อง 1605  lift ขึ้น ลงเร็วมากจากชั้น 1 ถึงชั้น 16 ใช้เวลาเพียง 5 วินาที  ไป casino เล็กๆ มีรถตู้ รับ ส่งบริการจากโรงแรม

 10 สค.2551

นั่งรถไฟทรานซ์ อัลไพน์ ผ่านเทือกเขาสูงสวยมาก มีหิมะปกคลุมตลอดปี บางช่วงเป็นทุ่งหญ้าเขียว มีทุ่งเลี้ยงแกะตลอดทาง ที่สถานี อาเธอร์พาสมีรถบัสมารับ สู่เมืองโฮกิติกะ ดูการผลิตหยก เที่ยงอาหารจีน เดินทางต่อสู่ฟอกซ์กราเซียร์ ที่เวสต์แลนด์ เนชั่นแนลปาล์ค นั่งเฮลิคอปเตอร์ดูฟอกซ์กราเซียร์ ฮ.จอดบนยอดเขาลานหิมะด้วย อุไม่ได้ขึ้น

11 สค.2551

วันนี้สูตรการตื่น 6.5-7.5-8.5 แวะเดินดูธารน้ำแข็ง แล้วตรงเข้าเมืองฮาส อาหารเที่ยงพื้นเมือง แวะร้านผลไม้ สดและกรอบ อร่อยมาก เข้าสู่เมืองควีนส์ทาวน์ อาหารเย็น ร้านไทยช้างแดงมีดนตรี กีต้าร์ ร้องเพลงไทยให้ฟังด้วย

12 สค.2551

วันนี้สูตร 7-8-9 ตื่น 06.58 น.morning call ไม่ทำงาน เดินทางไปชมเมืองอดีตการทำทอง arrowtown บรรยากาศของเมืองคล้ายๆตะวันตก แวะชมบันจี้จั้มพ์ ระหว่างทางรถตู้นอน เช่าของชาวเกาหลี ขับมาเบียดโดนกระจกด้านขวาที่นั่งคุณรุจิราพอดี ไม่เป็นอะไรมาก สงสัยให้ลูกชายขับ อาหารเที่ยง ร้านไทย ช้างทอง ลงเรือกลไฟโบราณ ล่องทะเลสาบ วาคาทีปู 2 ชม.ร้องเพลงกับเปียโนบนเรือ รำวงด้วยสนุก ขึ้นกระเช้าไฟฟ้า ชมเมืองบนเขา มีหิมะลงด้วย ค่ำอาหารจีน ชอบปิ้ง ได้ไวน์ ขวดเล็ก 12 ขวด คณะเข้าบ่อน เดินซื้อของ แล้วนอน

13 สค.2551

สูตรเดิมๆ 6-7-8 รถออกมาได้นิด มีกระเป๋าทัวร์ของโรมาเนีย ติดมาสองใบ ต้องย้อนกลับไปฝากไว้ที่ปั้ม ตลอดทางผ่านหุบเขามีหิมะคลุมตลอดทาง  สวยมาก แวะถ่ายรูปเข้าห้องน้ำ ก่อนเที่ยง อาหารเที่ยงริมทะเลสาบ ได้รถบัส คันใหม่มาเปลี่ยน หมอกลงมาก ไม่ค่อยเห็นวิว แต่วิวข้างทางสวย แวะซื้อของฝากที่ร้านกลางทุ่ง ถึงไคลเชิร์ท 5 โมงซื้อของนิดหน่อย กินอาหารจีน แล้วเข้าสนามบิน take-off 20.20 น.ถึง auckland 21.30 น.ฝนตก เดินดูของรอเวลา กินเบียร์ เคลียร์ คชจ.กับคณะ เครื่องออก 03.00 น.ในกรุ๊บ มีปัญหา นน.เกิน ต้องเคลียร์อยู่พักหนึ่ง เครื่องใช้ความเร็วได้ช่วงแรกๆเพียง 800 ใกล้ๆถึงได้ 900 กว่า ลมส่งท้ายไม่ค่อยดี

 14 สค.2551

เครื่องใช้เวลาบิน 10 ชม.ถึงบรูไน 09.00 น. บินได้ช้าเพราะลมส่งท้ายไม่มี แล้ว Take-off ออก จากบรูไน 10.45 น.เครื่อง 767 เหมือนเดิม ที่นั่ง 32 H กับเนือย ถึง 13.00 น Taxi  ทน.0-4889 จากสุวรรณภูมิ 50+25+40 +500 ถึงดอนเมือง 15.30 น.เช็คอิน เจออุ้ม หลานคุณอุ๊กลับพร้อมกัน 17.00 น.ที่สนามบิน เมฆมาก เกือบลงไม่ได้ ตังมารับ ไปส่งอุ้ม ที่โรงแรม คริสตัน ข้างแมคโคร แล้วแวะเยี่ยม ยายนอง มอ.

 

 

 

 

 

 

บันทึกการเดินทางไปดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น
ระหว่าง 4 – 9 ตุลาคม 2547

4 ตุลาคม 2547   
      ถึงสนามบินดอนเมือง อาคารเดินทางระหว่างประเทศ 21.30 น. จุมพล (ขุย) และแฟน ขับรถมาส่ง พบแป๊วและคณะซึ่งจะเดินทางไปอังกฤษ เครื่องบิน takeoff ประมาณ 23.30 น

5 ตุลาคม 2547   
      ถึงสนามบินนานาชาติคันไซ เมืองโอซาก้า นครพันสะพาน เวลา 07.30 น เป็นสนามบินที่ลงทุนถมทะเลเพื่อก่อสร้างสนามบินโดยตรงแล้วสร้างสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่ ต้องขึ้นรถรางไฟฟ้าต่อไปลงที่อาคารขาออก ไกด์สำรอง (บิว ) มารอรับอยู่แล้ว เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง ขอตรวจกระเป๋าเดินทาง อากาศกำลังสบายฝนตกพรำๆ ชำระร่างกายบางส่วนที่สนามบิน เดินทางด้วยรถไมโครบัส เยี่ยมชมปราสาทโอซาก้าโจ Osaka Castle Museum ซึ่งเป็นปราสาทโบราณ มีคูน้ำล้อมรอบ ยกเว้นด้านหน้ามีคูลึกแต่ไม่มีน้ำ ใช้เวลาเดินทางจากสนามบินประมาณชั่วโมงครึ่ง ระหว่างเส้นทางผ่านสะพานทั้งเป็นสะพานทางด่วนและเป็นสะพานข้ามลำน้ำต่างๆหลายแห่ง ใช้เวลาเยี่ยมชมปราสาทประมาณ 2 ชม. เดินทางต่อไปชม เทมโปซาน อควอเลี่ยม Suntory Museum (ไคบูซาน) ไกด์อนุวัฒน์ (ไกด์ตัวจริง) มารอพบอยู่แล้ว ทานอาหารเที่ยงบุปเฟ่ต์ที่นั่น เป็นประเภทอาหารชุบแป้งทอดหลากหลายชนิด แล้วเดินชมอควอเลี่ยมซึ่งก่อสร้างเป็นตู้กระจกรูปท่อกลมลึก 9 เมตร แล้วทำทางเดินวน 7 ชั้น มีสัตว์น้ำให้ชมในทุกความลึก มีเด็กนักเรียนญี่ปุ่นรุ่นเล็กมาร่วมชมหลายคณะ เดินทางเข้าที่พักโรงแรม นิคโก้ โอซาก้า โฮเต็ล พักผ่อนเดินชอบปิ้งบริเวณย่านชินไซบาชิ ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับโรงแรม แล้วกินอาหารญี่ปุ่นที่บริเวณนั้นเป็นอาหารชุดอร่อยดี มียายเพื่อนของชคป.อุดมเดินทางมาจากโตเกียวร่วมรายการด้วย นอนคู่กับพี่ทรงยศ

6 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม แล้วเดินทางเข้าเมืองเกียวโตและเมืองนารา ระหว่างเมืองริมข้างทางเห็นระบบชลประทานดูเรียบร้อยขนาดพื้นที่ย่อมๆ กินอาหารเที่ยงแบบบุปเฟ่ต์ที่ห้องอาหาร Lunch Buffet ชั้น 6 ของ Kyoto Handicraft Center เป็นอาหารญี่ปุ่นผสมฝรั่ง ชมวัดไคโยมิซุ (หลวงพ่อโต) มีกวางเลี้ยงแบบปล่อยในวัดมาก ชมปราสาททองคำ วัดโตไดจิ (วัดน้ำใส) ต้องเดินขึ้นไปตามลาดเชิงเขา เดินทางกลับที่พักด้วยรถไฟความเร็วสูง Tokaido Shinkansen ( bullet train ) ได้นั่งรุ่นใหม่ (ปากเป็ด) ใช้เวลาวิ่งประมาณ 15 นาที แล้วต่อรถไฟใต้ดินกลับโรงแรมซึ่งสถานีอยู่ที่หน้าโรงแรมพอดี ชอบปิ้งต่อแล้วกินอาหารเย็นบริเวณย่านไซบาชิ เหมาไวน์หมดร้านนั่งรถ taxi กลับโรงแรม มานั่งต่อด้วยไวน์ที่ lobby โรงแรม

7 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม เดินทางไปชม Universal Studios ซื้อตั๋วแบบเหมาทุกรายการและไม่ต้องรอคิว เข้าชมโดยช่องทางพิเศษ universal express pass booklet ราคาแพงกว่าตั๋วปกติซึ่งต้องเข้าคิวยาวมาก อาหารเที่ยงอาศัยร้านอาหารจีนในบริเวณนั้น แล้วเข้าชมรายการแสดงต่างๆ จำนวน 7 รายการ ซื้อของ ถ่ายรูป จนกระทั่งเวลา 16.30 น. รถมารับแล้วไปส่งที่โรงแรมนิคโก้ไอบารากิโฮเต็ล ซึ่งอยู่ห่างจากที่เดิมประมาณ 300 กม. กินอาหารเย็นที่โรงแรม มี จนท.ของบริษัท โตริชิมาปั้ม มาต้อนรับ ทดลองดื่มสาเก เมาดี โรงแรมเล็กกว่าที่เดิมเล็กน้อย นอนเดี่ยว

8 ตุลาคม 2547    
      ฝนตกมรสุมเข้าโตเกียว อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรมใช้บริการ internet ของโรงแรมส่ง mail ให้ตังค์ เดินไปซื้อของที่ศูนย์การค้าใกล้ๆกับโรงแรม แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินไปโรงงานฟังบรรยายสรุป เยี่ยมชมโรงงานและชมการทดสอบการทำงานของระบบปั้ม ปรากฏว่าได้ตาม spec. ทุกรายการ กินอาหารเที่ยงหน้าโรงงาน เป็นร้านขาย steak เนื้อ อย่างดีชื่อร้าน volks ฝนตกพรำๆตลอดวัน ตอนเย็นกินอาหารญี่ปุ่น ปลาปั๊กเป้า เนื้ออร่อยคล้ายๆปลาเก๋า กลับโรงแรมด้วยรถ taxi

9 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม ใช้บริการ internet ของโรงแรม checkmail ได้รับ mail จากตังค์ให้ซื้อขนมไปฝาก ตาหลิว เปิดดู website ไทยรัฐ พบว่ามีการเปลี่ยนตัว รมว.กษ. จากท่านสมศักดิ์ เป็นท่านวันนอร์ ชวนผานเดินไปเที่ยวศูนย์การค้าอีกครั้ง ฝนยังคงตกหนักบ้าง เบาบ้างสลับกันไป ต้องใช้ร่มตลอด checkout จากโรงแรม 11.30 น ขึ้น taxi ไปขึ้นรถบัส ที่หน้าสถานีรถไฟ ถึงสนามบินนานาชาติคันไซประมาณ 13.30 น . ใช้เวลาเดินทาง 1. 45 ชม. เดินเล่น นอนเล่น อยู่ที่สนามบิน ได้กล้อง sony รุ่น T 1 จากร้าน duty free ราคา 55,800 เยน มีส่วนลด 2,500 เยน แลกเป็นบุหรี่ mildseven ได้สองแคททอน นั่งกินไวน์ที่สนามบิน เครื่องบิน takeoff เวลา 20.30 น ถึงดอนเมือง เวลา 00.00 น นอนรอเครื่องกลับหาดใหญ่ที่บริเวณลานชั้นสี่ของอาคารต่างประเทศ

10 ตุลาคม 2547    
      เดินทางกลับหาดใหญ่ 07.00 น

 ข้อสังเกตุจากการเดินทาง

> ความทันสมัย ห้องน้ำใช้ระบบกดปุ่มหมด ในห้องน้ำที่บริเวณกระจกมีระบบไล่ฝ้าให้เป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆขนาดพอดีกับใบหน้า

> ภายใน lift จะมีช่องควบคุมให้ทั้งสองด้าน ซ้าย- ภาษาญี่ปุ่น, ขวา- ภาษาอังกฤษ

> บันไดเลื่อนตามศูนย์การค้า ต้องยืนชิดขวาเพื่อให้ผู้อื่นสามารถเดินแซงซ้ายได้

> ตามอาคารที่พักอาศัย จะไม่มีการตากผ้ารกรุงรังให้เห็น

> บริเวณหน้าทางเข้าศูนย์การค้าและร้านอาหาร จะมี ซองปลาสติค สำหรับใส่ร่มเพื่อไม่ให้น้ำเปียกพื้น

> คนขับรถ taxi โดยมากจะมีอายุประมาณ 50 ปีขึ้นไป

> เด็กๆค่อนข้างจะมีวินัย และได้รับการฝึกให้รู้จักตนเอง สังเกตูได้จากทุกแหล่งท่องเที่ยวภายในประเทศญี่ปุ่นเองจะมีครูนำเด็กนักเรียนญี่ปุ่นเข้ามาร่วมชมอย่างมากมาย