บันทึกการไปดูงานญี่ปุ่น

บันทึกการเดินทางไปดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น
ระหว่าง 4 – 9 ตุลาคม 2547

4 ตุลาคม 2547   
      ถึงสนามบินดอนเมือง อาคารเดินทางระหว่างประเทศ 21.30 น. จุมพล (ขุย) และแฟน ขับรถมาส่ง พบแป๊วและคณะซึ่งจะเดินทางไปอังกฤษ เครื่องบิน takeoff ประมาณ 23.30 น

5 ตุลาคม 2547   
      ถึงสนามบินนานาชาติคันไซ เมืองโอซาก้า นครพันสะพาน เวลา 07.30 น เป็นสนามบินที่ลงทุนถมทะเลเพื่อก่อสร้างสนามบินโดยตรงแล้วสร้างสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่ ต้องขึ้นรถรางไฟฟ้าต่อไปลงที่อาคารขาออก ไกด์สำรอง (บิว ) มารอรับอยู่แล้ว เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง ขอตรวจกระเป๋าเดินทาง อากาศกำลังสบายฝนตกพรำๆ ชำระร่างกายบางส่วนที่สนามบิน เดินทางด้วยรถไมโครบัส เยี่ยมชมปราสาทโอซาก้าโจ Osaka Castle Museum ซึ่งเป็นปราสาทโบราณ มีคูน้ำล้อมรอบ ยกเว้นด้านหน้ามีคูลึกแต่ไม่มีน้ำ ใช้เวลาเดินทางจากสนามบินประมาณชั่วโมงครึ่ง ระหว่างเส้นทางผ่านสะพานทั้งเป็นสะพานทางด่วนและเป็นสะพานข้ามลำน้ำต่างๆหลายแห่ง ใช้เวลาเยี่ยมชมปราสาทประมาณ 2 ชม. เดินทางต่อไปชม เทมโปซาน อควอเลี่ยม Suntory Museum (ไคบูซาน) ไกด์อนุวัฒน์ (ไกด์ตัวจริง) มารอพบอยู่แล้ว ทานอาหารเที่ยงบุปเฟ่ต์ที่นั่น เป็นประเภทอาหารชุบแป้งทอดหลากหลายชนิด แล้วเดินชมอควอเลี่ยมซึ่งก่อสร้างเป็นตู้กระจกรูปท่อกลมลึก 9 เมตร แล้วทำทางเดินวน 7 ชั้น มีสัตว์น้ำให้ชมในทุกความลึก มีเด็กนักเรียนญี่ปุ่นรุ่นเล็กมาร่วมชมหลายคณะ เดินทางเข้าที่พักโรงแรม นิคโก้ โอซาก้า โฮเต็ล พักผ่อนเดินชอบปิ้งบริเวณย่านชินไซบาชิ ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับโรงแรม แล้วกินอาหารญี่ปุ่นที่บริเวณนั้นเป็นอาหารชุดอร่อยดี มียายเพื่อนของชคป.อุดมเดินทางมาจากโตเกียวร่วมรายการด้วย นอนคู่กับพี่ทรงยศ

6 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม แล้วเดินทางเข้าเมืองเกียวโตและเมืองนารา ระหว่างเมืองริมข้างทางเห็นระบบชลประทานดูเรียบร้อยขนาดพื้นที่ย่อมๆ กินอาหารเที่ยงแบบบุปเฟ่ต์ที่ห้องอาหาร Lunch Buffet ชั้น 6 ของ Kyoto Handicraft Center เป็นอาหารญี่ปุ่นผสมฝรั่ง ชมวัดไคโยมิซุ (หลวงพ่อโต) มีกวางเลี้ยงแบบปล่อยในวัดมาก ชมปราสาททองคำ วัดโตไดจิ (วัดน้ำใส) ต้องเดินขึ้นไปตามลาดเชิงเขา เดินทางกลับที่พักด้วยรถไฟความเร็วสูง Tokaido Shinkansen ( bullet train ) ได้นั่งรุ่นใหม่ (ปากเป็ด) ใช้เวลาวิ่งประมาณ 15 นาที แล้วต่อรถไฟใต้ดินกลับโรงแรมซึ่งสถานีอยู่ที่หน้าโรงแรมพอดี ชอบปิ้งต่อแล้วกินอาหารเย็นบริเวณย่านไซบาชิ เหมาไวน์หมดร้านนั่งรถ taxi กลับโรงแรม มานั่งต่อด้วยไวน์ที่ lobby โรงแรม

7 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม เดินทางไปชม Universal Studios ซื้อตั๋วแบบเหมาทุกรายการและไม่ต้องรอคิว เข้าชมโดยช่องทางพิเศษ universal express pass booklet ราคาแพงกว่าตั๋วปกติซึ่งต้องเข้าคิวยาวมาก อาหารเที่ยงอาศัยร้านอาหารจีนในบริเวณนั้น แล้วเข้าชมรายการแสดงต่างๆ จำนวน 7 รายการ ซื้อของ ถ่ายรูป จนกระทั่งเวลา 16.30 น. รถมารับแล้วไปส่งที่โรงแรมนิคโก้ไอบารากิโฮเต็ล ซึ่งอยู่ห่างจากที่เดิมประมาณ 300 กม. กินอาหารเย็นที่โรงแรม มี จนท.ของบริษัท โตริชิมาปั้ม มาต้อนรับ ทดลองดื่มสาเก เมาดี โรงแรมเล็กกว่าที่เดิมเล็กน้อย นอนเดี่ยว

8 ตุลาคม 2547    
      ฝนตกมรสุมเข้าโตเกียว อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรมใช้บริการ internet ของโรงแรมส่ง mail ให้ตังค์ เดินไปซื้อของที่ศูนย์การค้าใกล้ๆกับโรงแรม แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินไปโรงงานฟังบรรยายสรุป เยี่ยมชมโรงงานและชมการทดสอบการทำงานของระบบปั้ม ปรากฏว่าได้ตาม spec. ทุกรายการ กินอาหารเที่ยงหน้าโรงงาน เป็นร้านขาย steak เนื้อ อย่างดีชื่อร้าน volks ฝนตกพรำๆตลอดวัน ตอนเย็นกินอาหารญี่ปุ่น ปลาปั๊กเป้า เนื้ออร่อยคล้ายๆปลาเก๋า กลับโรงแรมด้วยรถ taxi

9 ตุลาคม 2547    
      อาหารเช้าบุปเฟ่ต์ของโรงแรม ใช้บริการ internet ของโรงแรม checkmail ได้รับ mail จากตังค์ให้ซื้อขนมไปฝาก ตาหลิว เปิดดู website ไทยรัฐ พบว่ามีการเปลี่ยนตัว รมว.กษ. จากท่านสมศักดิ์ เป็นท่านวันนอร์ ชวนผานเดินไปเที่ยวศูนย์การค้าอีกครั้ง ฝนยังคงตกหนักบ้าง เบาบ้างสลับกันไป ต้องใช้ร่มตลอด checkout จากโรงแรม 11.30 น ขึ้น taxi ไปขึ้นรถบัส ที่หน้าสถานีรถไฟ ถึงสนามบินนานาชาติคันไซประมาณ 13.30 น . ใช้เวลาเดินทาง 1. 45 ชม. เดินเล่น นอนเล่น อยู่ที่สนามบิน ได้กล้อง sony รุ่น T 1 จากร้าน duty free ราคา 55,800 เยน มีส่วนลด 2,500 เยน แลกเป็นบุหรี่ mildseven ได้สองแคททอน นั่งกินไวน์ที่สนามบิน เครื่องบิน takeoff เวลา 20.30 น ถึงดอนเมือง เวลา 00.00 น นอนรอเครื่องกลับหาดใหญ่ที่บริเวณลานชั้นสี่ของอาคารต่างประเทศ

10 ตุลาคม 2547    
      เดินทางกลับหาดใหญ่ 07.00 น

 ข้อสังเกตุจากการเดินทาง

> ความทันสมัย ห้องน้ำใช้ระบบกดปุ่มหมด ในห้องน้ำที่บริเวณกระจกมีระบบไล่ฝ้าให้เป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆขนาดพอดีกับใบหน้า

> ภายใน lift จะมีช่องควบคุมให้ทั้งสองด้าน ซ้าย- ภาษาญี่ปุ่น, ขวา- ภาษาอังกฤษ

> บันไดเลื่อนตามศูนย์การค้า ต้องยืนชิดขวาเพื่อให้ผู้อื่นสามารถเดินแซงซ้ายได้

> ตามอาคารที่พักอาศัย จะไม่มีการตากผ้ารกรุงรังให้เห็น

> บริเวณหน้าทางเข้าศูนย์การค้าและร้านอาหาร จะมี ซองปลาสติค สำหรับใส่ร่มเพื่อไม่ให้น้ำเปียกพื้น

> คนขับรถ taxi โดยมากจะมีอายุประมาณ 50 ปีขึ้นไป

> เด็กๆค่อนข้างจะมีวินัย และได้รับการฝึกให้รู้จักตนเอง สังเกตูได้จากทุกแหล่งท่องเที่ยวภายในประเทศญี่ปุ่นเองจะมีครูนำเด็กนักเรียนญี่ปุ่นเข้ามาร่วมชมอย่างมากมาย

 

Advertisement